- پایگاه خبری تحلیلی اعتدال آذربایجان ( نسخه جدید اعتدال پرس) - http://etedalpres.ir -

⭕️عمی وایی دی یا زمی وایی؟ چرایی جنجال بر سر انحلال تیم های شهرداری تبریز❗️

شهرداری حق تیم داری ندارد/ تیم های ورزشی شهرداری منحل می شود
یادداشت اختصاصی اعتدال پرس به قلم سردبیر
رای شورای حل اختلاف استان به انحلال تیم های ورزش قهرمانی شهرداری تبریز که در پی جنجال و کشمکش های متعدد پیشین در شورای شهر تبریز و برخی محافل دیگر روی داد، واکنش های متفاوت و بعضا احساسی مختلفی در محافل مختلف ایجاد کرده است.
 
به گزارش اعتدال آذربایجان(اعتدال پرس)، چندی پیش با رای اکثریت اعضاء شورای شهر تبریز تصمیم به حفظ تیم های ورزشی قهرمانی شهرداری تبریز گرفته شده بود، اما فرمانداری تبریز به این مصوبه ایراد گرفت و رئیس کمیسون فرهنگی شورای شهر تبریز نیز در اعتراض به ورزش قهرمانی شهرداری و تخلفات مربوطه نامه سرگشاده ای منتشر کرد که سرانجام، این موضوع چالشی و بحث برانگیز به هیات حل اختلاف شوراهای استان ارجاع شد.
 
نهایتا در جلسه دیروز هیات حل اختلاف شوراهای استان که به ریاست استاندار آذربایجان شرقی و با حضور اعزازی نماینده بناب به نمایندگی از مجمع نمایندگان استان، محبی نماینده شورای استان و مظفری رئیس کل دادگستری استان تشکیل شد، موضوع تیم داری و ورزش قهرمانی شهرداری تبریز در دستور کار قرار گرفت که بعد از نطق فرماندار تبریز در جهت حمایت از لغو این مصوبه ی شورا و اعلام مخالفت نماینده شورای استان با تصمیم فرمانداری و بحث و بررسی اعضاء، نهایتا با ۴ رای از ۵ عضو حاضر، مصوبه شورای شهر تبریز مبنی بر فعالیت در ورزش قهرمانی و حفظ تیم های ورزشی موجود لغو و رای به انحلال تمامی تیم های حال حاضر شهرداری داده شد.

اما همانطورکه ذکر شد این تصمیم با اعتراض  برخی و جوسازی رسانه ای خاصی همراه شد که با توجه به اهمیت این مسئله و در جهت روشنگری و کنکاش بهتر موضوع، باید گفت:

🔻۱- در هیچ جای قانون و شرح وظایف شهرداری ها، اجازه تیم داری و پرداختن به ورزش قهرمانی نیامده است لذا این اقدام شورای حل اختلاف استان، کار غیرقانونی و عجیبی نبوده است که چنین محل تاخت و تاز و برخی واکنش های سازماندهی شده باشد.

🔻۲- شهرداری تبریز تنها شهرداری بین کلانشهرهای کشور است که چنین گسترده مبادرت به تیم داری آنهم در چنین سطح بی حد و حصری و تشکیل سازمان عریض و طویل ورزش بر خلاق قانون و هزینه های میلیاردی فاقد مجوز برای مدیریت این تیم ها نموده است.

براستی تیم داری در رشته های کم طرفدار و عجیبی چون فوتبال ساحلی یا راگبی و … چه ضرورتی می تواند داشته باشد و یا حتی ادامه فعالیت تیم فوتبال بزرگسالان علی رغم ناکامی های ممتد و وجود تیم های بزرگی چون تراکتورسازی و باشگاههای خصوصی فعال چون گسترش فولاد، چه ضرورتی برای مردم و حتی فوتبال تبریز دارد؟

🔻۳- تا زمانیکه هنوز ابهامات گسترده قبلی از جمله افتضاح بزرگ پرونده تبانی تیم فوتبال شهرداری تبریز و نوع هزینه کرد هزینه های چند ده میلیاردی برای این تیم و نتایج عجیب و ضعیف گذشته تیم های مختلف در ادوار گذشته و چرایی عدم مجازات مقصران و متخلفان مربوطه برای افکار عمومی و یا حداقل برای رسانه ها و کارشناسان ورزشی روشن و رمزگشایی نشده است، طبعا باید نگران ادامه این رویه پرابهام و غیرقانونی تیمداری در شهرداری تبریز شد.

🔻۴- نگاهی به تاریخچه تیم داری شهرداری تبریز خصوصا طی یک دهه اخیر، نشان می دهد پرداختن به ورزش قهرمانی در این نهاد بیشتر از اینکه معطوف به نیت ورزشی و خدمت عمومی و یا حداقل کسب نتایج درخشان باشد در جهت منفعت های شخصی و مافیاپروری با بودجه عمومی است.

🔻۵- ورزش قهرمانی و حمایت از قهرمانان ورزشی استان وظیفه ذاتی نهادهایی چون تربیت بدنی و هیئت های ورزشی بوده و جور کوتاهی این نهادها نباید بر گردن نهاد بحران زده ای چون شهرداری که به اعتراف مسئولانش در پرداخت هزینه های ضروری و جاری خود از جمله حقوق کارگران و یا فعالیتهای مهم دیگر خود درمانده است، بیافتد. خصوصا اینکه این انتقال مسئولیت با لابی گری عده ای خاص که اغلب دنبال منفعت های شخصی و سازمان سازی و خاصه خرجی برای گسترش دایره قدرت خود بوده اند، صورت پذیرفته است.

🔻۶-شهرداری به عنوان یک نهاد عمومی تنها در حد دیگر نهادهای عمومی دیگر همچون استانداری و … می تواند به حمایت از ورزش قهرمانی بپردازد نه بیشتر از آن، خصوصا با هزینه های آنچنانی و غیرشفاف و در چنین سطح گسترده و در برخی ورزشهای کم طرفدار همچون راگبی یا فوتبال ساحلی

🔻۷- نکته آخر ولی مهم و مورد تاکید اینکه، عدم شفاف سازی خصوصا روند فعالیتهای پرابهام و غیرموجه گذشته، علت اصلی بروز چنین مخالفتی از دل شورا و محافل معترض و متعاقبا رای هیئت اختلاف استان می باشد لذا رفع این مشکل می تواند راهگشای یک تصمیم بهتر و جدید باشد.

در همین راستا با نگاهی به سایت سازمان ورزش شهرداری تبریز، نبود اطلاعات حداقلی لازم برای آگاهی عموم و متعاقبا قضاوت درباره نحوه فعالیتهای این سازمان، گویای خیلی چیزهاست.

* از: بابک محمدزاده علمداری – سردبیر