با وجود صرف هزاران میلیارد تومان برای احداث مترو در تبریز، سهم این سیستم حمل‌ونقل تنها ۲ درصد از سفرهای شهری را تشکیل می‌دهد؛ آماری که پرسش‌های جدی درباره کارآمدی این پروژه و اولویت‌گذاری مدیران شهری ایجاد کرده است. در شرایطی که اتوبوس‌، تاکسی‌ سنتی و تاکسی‌های اینترنتی سهم بیشتری در جابه‌جایی شهروندان دارند، برخی معتقدند می‌شد با همین هزینه ناوگان حمل‌ونقل پاک را تقویت یا شبکه‌ خیابانی را توسعه داد تا بحران ترافیک و آلودگی کاهش یابد.

طبق اعلام مدیرعامل سازمان حمل‌ونقل شهرداری تبریز، سهم مترو تبریز در سفرهای درون شهری با هزاران میلیارد تومان هزینه تاکنون، فقط ۲ درصد! است‌.

بر اساس همین آمار، اتوبوس ۱۲ درصد، تاکسی سنتی ۱۱ درصد و تاکسی اینترنتی نیز ۱۷.۵ درصد از سهم سفرهای درون شهری مردم در شهر تبریز را دارند.

آیا بجای این هزاران میلیارد پولی که صرف ساخت مترو در تبریز آنهم تا الان شده، نمی‌شد هزاران اتوبوس نو و مجهز با سوخت پاک خرید و یا صدها کیلومتر شریان سازی در شهر برای رفع گره های ترافیکی کرد تا تبریز اینچنین غرق در ترافیک و آلودگی نگردد!؟
از خیلی وقت پیش گفته ام، مترو برای تبریز اصلا مقرون به صرفه و معقول نبوده و فقط جیب پیمانکاران و دلالان را پر میکند!

طول و عرض جغرافیایی شهر تبریز طوری است که ساخت مترو با هزینه بسیار سنگین و زمانبندی اجرای بسیار طولانی، معقول نبوده و اقلا بجای آن می‌شد از مونوریل استفاده کرد که هم هزینه کمتری دارد و هم اجرای آن خیلی سریعتر از مترو است.
خصوصا نقشه کشی ایستگاه های مترو در تبریز که با فاصله تنها چند کیلومتر تعبیه شده و بخش زیادی از هزینه ساخت مترو را می بلعد، تماما غلط و موجب زیان مضاعف در این تحلیل هزینه-فایده شده است‌.

مدیران شهرداری که هیچ، آیا هیچ عضو شورا نبود که چنین اشتباه بزرگی را طی اینهمه سال متوجه و متذکر شود!

بابک محمدزاده، سردبیر اعتدال پرس