شهردار منطقه ۸ تبریز درحالی از آغاز مراحل "ستون بندی پروژه بازآفرینی میدان ساعت" خبر داده است که به نظر می رسد، اجرای این پروژه، دقیقا در تضاد با منافع عمومی شهروندانی است که مصرانه خواهان رعایت الزامات "شهر انسان‌محور" در اجرای پروژه‌های شهری هستند!

به گزارش اعتدال آذربایجان (اعتدال پرس) به نقل از خبرگزاری فارس، فارغ از اینکه، پیش از این و در دوره‌های قبلی مدیریت شهری، طرح ایجاد “میدان حکومتی” در محدوده میدان ساعت مطرح و مصوب گردید اما هیچ وقت به مرحله اجرا نرسید؛ اصرار بر اجرای مجتمع تجاری، خدماتی مذکور در این محدوده و زمینه‌سازی برای اقناع افکار عمومی و تبدیل کردن چنین پروژه‌ای به عنوان یک نیاز اصلی در توسعه شهری، بدون رعایت الزامات ترافیکی، مطالعات نیازسنجی و سنجش آسیب‌ها و مزایای احتمالی آن، خطایی بزرگ از سوی مدیریت شهری تبریز به شمار می‌رود که نتیجه ای غیر از نفع بری اقتصادی، سرمایه‌گذاری و مدیریتی برای قشری محدود و خاص، از جمله خد شهرداری نخواهد داشت!

از دیگر سو، تولد چالش‌های جدید ترافیکی در این محدوده، با توجه به تردد حجم قابل توجهی از خودروهای عبوری شخصی و عمومی روزانه، وجود مدارس و مجموعه های آموزشی متعددی که خود عاملی مضاعف برای ایجاد ترافیک شده‌اند همچنین، تراکم سرسام آور و خارج از استاندارد مراکز خرید، پاساژها و مجتمع های متعدد در پیرامون میدان ساعت که فاصله ای نزدیک نیز با کریدورهای اتصالی به بازار تبریز دارند، از هم اکنون تصویری هول انگیز از قفل ترافیکی و سردرگمی مضاعف عمومی در مرکز تبریز را تداعی می کند!

این درحالی است که مدیریت شهری تبریز بدون عبرت آموزی و توجه به تعدد و تراکم مراکز متعدد خرید، پاساژها، مجتمع های رفاهی، اداری، خدماتی و تجاری موجود در محدوده بازار، ارتش، شریعتی، تربیت، ۱۷ شهریور، خاقانی و شهید بهشتی، که هر کدام بستری برای ترافیک شهری و انباشت خودروهای عبوری هستند، مصرانه به دنبال اجرای این پروژه غیرضروری هستند!

ناگفته پیداست، فقدان زیرساخت‌های ترافیکی و رفاهی حداقلی در همین محدوده، نظیر پارکینگ‌های طبقاتی کافی که جوابگوی تقاضای شهروندان باشد و نیز، عدم اجرای طرح‌های ترافیکی راهگشا و بسیاری دیگر از الزامات و برنامه‌ریزی های ترافیکی، از هم اکنون، ضرورت و اجبار مدیریت شهری برای اجرای این پروژه را با چالش مواجه می‌کند، چالشی که جدای از تاثیر منفی چنین رویکردی در ذبح الزامات مدیریت هدفمند و هوشمند ترافیکی، از هم اکنون تحقق شعار “شهر انسان محور” در قلب تبریز را نیز مورد تردید قرار داده است!

ای کاش، شهرداری و شورای شهر تبریز به جای اصرار بر اجرای چنین پروژه مسأله‌ ساز برای فردای شهر و شهروندان، پی گیر احیاء دوباره طرح گردشگری، تاریخی “میدان حکومتی” تبریز در محدوده میدان ساعت، که طرحی با پیوست های واقعی گردشگری شهری، احیاء هویت تاریخی تبریز و الزامات شهر انسان محور، با کریدورها و معابر انسان محور بوده است، باشد تا دست کم، توجیه مناسبی برای دفاع از چنین طرح هایی داشته باشد!