یادداشت

“هرکسی را بهر کاری ساخته ان”

یکی از بزرگترین اشتباهات رایج در سیستم مدیریتی ایران اینه که اصلا به تناسب جایگاههای مدیریتی با شخصیت و روحیات و مهارتهای خاص افراد توجه نمیشه چراکه هر مدیری( هرچند خیلی موق و برتر) برای هر مسئولیتی مناسب نیست.

    یادداشت /

“باتوجه به تنوع وظایف و ویژگی های مدیریتی، پستهای مدیریتی مختلف نیاز به مهارتهای متفاوت و خاص خود هستند و افراد با توجه به مهارتها و خصوصیات شخصیتی خاص خود، صرفا باید در مسئولیتهای متناظر با توانمندی هایشان بکار گرفته شوند”

🔻رابرت کاتز (Robert Katz) در نظریه خود، مهارت های مورد نیاز کارکنان را در سلسله مراتب مدیریت، به سه دسته تقسیم می کند.

۱- مهارت های ادراکی: که به درک و تجزیه و تحلیل عوامل محیطی و درونی سازمان و عناصر پیچیده تأثیر گذار بر فعالیت های آن گفته می شود.
۲_مهارت های انسانی: که عبارت است از توانایی درک همکاران و برقراری ارتباط سازنده با آنان و ایجاد محیط تفاهم، همکاری و پرانگیزه بین آنها به منظور پیش برد فعالیت ها در راستای اهداف سازمان.
۳- مهارت های فنی: که شامل دانش و توانایی و ورزیدگی کامل در استفاده از ابزار و فنون مورد نیاز برای انجام وظایف خاص می باشد.
وجود حد مطلوب مهارت های فوق در سطوح مختلف مدیران، «شایستگی» آنان را برای تصدی مسئولیت مورد نظر، مطرح می کند.

🔻یکی از بزرگترین اشتباهات رایج در سیستم مدیریتی ایران اینه که اصلا به تناسب جایگاههای مدیریتی با شخصیت و روحیات و مهارتهای خاص افراد توجه نمیشه چراکه هر مدیری( هرچند خیلی موق و برتر) برای هر مسئولیتی مناسب نیست.
باتوجه به تنوع وظایف و ویژگی های مدیریتی، پستهای مدیریتی مختلف نیاز به مهارتهای متفاوت و خاص خود هستند.. برخی مسئولیتها بیش از دیگر مهارتها نیاز به قدرت تصمیم گیری و خلاقیت و ریسک پذیری بالا در عین داشتن مهارتهای تخصصی و ارتباطی بالا دارن مثل پستهای سطوح عالی همچون وزارت و استانداری و یا ادارات تصمیم گیر مستقل مثل مناطق آزاد و شبکه های استانی تلویزیون و یا معاونتهایی چون حوزه برنامه ریزی و روابط عمومی. برخی پستها هم بیش از همه نیاز به رعایت دقیق بروکراسی و نظم پذیری و یا داشتن مهارت خاص دارن مثل پستهای اجرایی در سطوح عملیاتی مثل اغلب مدیران کل استانی و یا ادارات دارای وظایف صرفا عملیاتی مثل اداره مالیات و بانک ها و یا معاونتهایی چون معاونت فنی و مالی.

🔸بطورمثال وقتی یک مدیری فرضا در یک دستگاه اجرایی یا پست مدیریتی دارای ویژگی ارتباطی و هماهنگ کنندگی بالا(مثل فرمانداری یا معاونت کل) و یا دستگاه اجرایی با وظایف روتین اداری و نیاز به نظم دقیق (مثل بانک یا اداره مالیات و ثبت) موفق میشه وی را به قصد ارتقاء به اداره ای میبرن که اونجا بیش از همه به خلاقیت و ایده پردازی و ریسک پذیری بال نیاز داره(مثلا ارشاد یا استانداری یا مناطق آزاد) و یا اگه مدیری در یک دستگاه اداری با خصوصیات خاص و محدود عملکرد موفقی داشته باشه بلافاصله برای مجلس و شورا کاندیدا میشه.

🔸به عبارتی برخی پستها نیاز به یکسری مهارتهای خاص و برخی پستهای دیگر هم نیاز به مهارتهای خاص دیگر دارن و برخی مسئولیتها(پستهای عالی) هم نیاز به داشتن توامان همه مهارتهای مدیریتی و تخصصی و ارتباطی دارند لذا افراد مختلف با توجه به ویژگی های شخصیتی و مهارتهای خود، صرفا باید در مسئولیتهای متناظر با توانمندی هایشان بکار گرفته شوند. برخی افراد فقط مشاور خوب می توانند باشند برخی یک مدیر اجرایی و برخی نیز صرفا در پستهای خاص مثل معاون مالی یا برنامه ریزی فقط امکان موفقیت دارند و برخی هم این توان را دارند که در مدیریتهای عالی و چندوجهی مثل استاندار یا نماینده موفقیت کسب کنند.

لذا موکدا یادآور باید شد که هر مدیری مناسب برای هر مسئولیتی نیست. به عبارتی “هرکسی را بهر کاری ساخته اند” و یا “نباید توی هر کفشی پا کرد”

از: بابک محمدزاده علمداری / دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت دولتی

  • آدرس کانال اطلاع رسانی اعتدال پرس در تلگرام :   @etedalpres
انتهای خبر