به گزارش اعتدال آذربایجان (اعتدال پرس)، امیر عباس سلطان‌پور، فرماندار عجب‌شیر، روز چهارشنبه اعلام کرد که پس از سال‌ها رکود و فراز و نشیب، طرح کمربندی غربی عجب‌شیر با انتخاب پیمانکار جدید و تأمین منابع مالی لازم، وارد مرحله اجرایی شده است. وی با اشاره به تأثیر اقتصادی این طرح گفت که احداث کمربندی غربی نقش بسزایی در توسعه مشاغل اصناف و رونق اقتصادی عجب‌شیر خواهد داشت و با تکمیل این طرح، بار ترافیکی مسیرهای داخلی شهر کاهش می‌یابد و مسیر تردد خودروهای عبوری روان‌تر می‌شود.

کمربندی غربی عجب‌شیر، از منظر کارشناسی، یکی از پروژه‌های زیربنایی با توجیه اقتصادی روشن محسوب می‌شود؛ کاهش بار ترافیکی مسیرهای داخلی، روان‌سازی تردد خودروهای عبوری و رونق اصناف، اهدافی هستند که در صورت تحقق، می‌توانند به‌طور ملموس بر کیفیت زندگی شهروندان و اقتصاد محلی اثر بگذارند. با این حال، پرسش اساسی این است که چرا پروژه‌ای با این سطح از توجیه و مطالبه مردمی، سال‌ها در چرخه رکود باقی مانده است؟

نخستین عامل، ناپایداری تأمین اعتبار است. تجربه پروژه‌های عمرانی در شهرستان‌ها نشان می‌دهد که بسیاری از طرح‌ها نه به دلیل نبود توجیه فنی، بلکه به دلیل قطع و وصل منابع مالی، در مرحله «انتخاب پیمانکار» یا «تجهیز کارگاه» متوقف می‌شوند. عامل دوم، تغییرات مدیریتی و نبود پیوستگی در پیگیری است؛ با تغییر مسئولان، اولویت‌ها جابه‌جا می‌شود و پروژه‌های نیمه‌تمام به حاشیه می‌روند. عامل سوم، ضعف در نظارت بر عملکرد پیمانکاران است که می‌تواند روند اجرا را کند کرده و هزینه‌ها را افزایش دهد.

آنچه در سال‌های گذشته شاهد بوده‌ایم، تکرار چرخه «انتخاب پیمانکار جدید» و «تأمین منابع مالی» است؛ وعده‌هایی که هر بار با امیدواری مطرح می‌شوند، اما در نهایت به مرحله بهره‌برداری نمی‌رسند. این چرخه، اعتماد عمومی را فرسوده می‌کند و انتظارات مردمی را به تعویق می‌اندازد. پرسش کارشناسی این است: آیا مشکل اصلی، نبود پیمانکار یا تأمین اعتبار بوده، یا فقدان یک سازوکار پایدار برای تضمین تداوم پروژه؟ تجربه نشان می‌دهد که در بسیاری از موارد، مشکل نه در «شروع» بلکه در «تداوم» است.

استقرار ماشین‌آلات و تجهیز کارگاه، نخستین گام است، اما تجربه پروژه‌های عمرانی در استان نشان می‌دهد که این مرحله، تضمینی برای تکمیل پروژه نیست. برای اینکه کمربندی غربی عجب‌شیر از مرحله «وعده» به «واقعیت» برسد، نیازمند برنامه زمان‌بندی شفاف، نظارت مستمر بر پیشرفت فیزیکی، تأمین پایدار اعتبار و پاسخگویی دوره‌ای مسئولان به افکار عمومی است. در غیر این صورت، این پروژه نیز ممکن است به سرنوشت طرح‌هایی دچار شود که سال‌ها در چرخه «انتخاب پیمانکار» و «تجهیز کارگاه» باقی ماندند و هرگز به آسفالت نرسیدند.