فوتبال آذربایجان‌شرقی بیش از آنکه به یک تشکیلات اداری نیاز داشته باشد، به یک «نگاه تازه» نیاز دارد؛ نگاهی که فوتبال را فراتر از ثبت قرارداد، برگزاری جلسات و مکاتبات اداری ببیند.

در سال‌های اخیر، این نگرانی وجود داشته که هیئت فوتبال بیش از اندازه درگیر بروکراسی‌های خودساخته شده و از وظیفه اصلی خود، یعنی راهبری و توسعه فوتبال استان، فاصله گرفته است. هیئت فوتبال قرار نیست فقط محل مراجعه باشگاه‌ها برای انجام امور اداری باشد؛ باید نهادی باشد که در روزهای دشوار کنار باشگاه‌ها بایستد، برای حل مسائل فوتبال استان نقش‌آفرینی کند و میان ظرفیت‌های مختلف ورزشی، اقتصادی و اجتماعی پیوند ایجاد کند.

آذربایجان‌شرقی اما یک سرمایه بزرگ‌تر دارد: هویت فوتبالی.

نام‌هایی مانند ماشین‌سازی، پالایشگاه، بازرگانی و دیگر باشگاه‌های قدیمی، فقط چند نام تاریخی نیستند. این باشگاه‌ها روزگاری بخشی از زنجیره تولید استعداد فوتبال استان بودند؛ بازیکن می‌ساختند، به تیم‌های بزرگ و تیم ملی بازیکن می‌دادند و فوتبال را به متن زندگی مردم می‌آوردند.

احیای این هویت، به معنای بازگشت به گذشته نیست؛ یعنی ساختن آینده با تکیه بر سرمایه‌ای که زمانی وجود داشته است. فوتبال محلات نیز باید دوباره جان بگیرد؛ همان‌جایی که بسیاری از استعدادها نخستین‌بار دیده می‌شوند.

امروز فوتبال آذربایجان‌شرقی به مدیریتی نیاز دارد که کمتر جلسه برگزار کند و بیشتر مسئله حل کند؛ کمتر بروکراسی بسازد و بیشتر میدان ایجاد کند.

در چنین فضایی، نگاه و برنامه‌ای که سید جواد مرتضوی مطرح کرده، می‌تواند یک تغییر مسیر جدی باشد: بازگرداندن هیئت فوتبال به جایگاه واقعی خود؛ خانه فوتبال استان، نه دفتر فوتبال استان.

فوتبال آذربایجان، شایسته بازگشت به روزهای اثرگذاری است؛ این بار با نگاهی تازه، برنامه‌ای روشن و مدیریتی که فوتبال را واقعاً در مرکز تصمیم‌گیری قرار دهد.