به گزارش اعتدال آذربایجان (اعتدال پرس)، رضا صدیقی، نماینده‌ی مردم تبریز، آذرشهر و اسکو، از تصویب طرح توجیهی محور ایلخچی–شبستر در کارگروه وزارت راه و شهرسازی خبر داد؛ طرحی که می‌تواند مسیر ۹۰ کیلومتری فعلی را به ۳۰ کیلومتر کاهش دهد و از این حیث، گامی مهم در توسعه‌ی زیرساخت‌های ارتباطی منطقه محسوب می‌شود، اما آنچه جای پرسش دارد، نحوه‌ی تأمین مالی این پروژه است.

بر اساس اعلام نماینده‌ی تبریز، عملیات زیرسازی این محور با مشارکت خیرین انجام خواهد شد و سازمان راهداری تنها مسئولیت روسازی را بر عهده خواهد گرفت؛ یعنی بار اصلی یک پروژه‌ی ملی و زیربنایی، بر دوش خیرین گذاشته شده است. این پرسش مطرح می‌شود که آیا دولت که بودجه‌های کلان برای پروژه‌های عمرانی دارد، نمی‌تواند برای مسیری که آرزوی دیرینه‌ی دو شهرستان است، اعتبار کافی اختصاص دهد؟ یا اینکه باز هم شاهدیم که پروژه‌های مهم، به‌جای تأمین از سوی دولت، به مشارکت‌های مردمی و خیرین سپرده می‌شود تا از زیر بار هزینه‌ها شانه خالی کند؟

سال‌هاست که مردم ایلخچی و شبستر برای دسترسی به یک مسیر مستقیم و ایمن، چشم انتظارند و جاده‌ی ۹۰ کیلومتری فعلی از طریق تبریز و صوفیان، نه‌تنها زمان و سوخت آن‌ها را هدر می‌دهد، بلکه خطرات جاده‌ای و ترافیک سنگین را نیز به همراه دارد. حالا که بالاخره این طرح به تصویب رسیده، نباید به یک «وعده‌ی روی کاغذ» تبدیل شود و در پیچ‌وخم اداری و کمبود بودجه، سال‌ها معطل بماند.

نماینده‌ی تبریز از کاهش بار ترافیکی، ارتقای ایمنی و تسهیل ارتباط میان مناطق شهری و روستایی سخن گفته و ابراز امیدواری کرده که عملیات اجرایی در سریع‌ترین زمان ممکن آغاز شود، اما تاریخ نشان داده که بسیاری از طرح‌های مصوب، سال‌ها در انتظار تخصیص اعتبار و تأمین منابع مانده‌اند. آیا این طرح نیز به سرنوشت آن‌ها دچار خواهد شد؟ آیا خیرین، که باید در امور خیرخواهانه و اجتماعی پیشقدم باشند، باید بار سنگین زیرسازی یک محور مواصلاتی را به دوش بکشند؟

صدیقی تأکید کرده که «مطالبه‌ی دیرینه وارد مرحله‌ی جدیدی شده است»، اما مرحله‌ی جدید، فقط یک مصوبه نیست؛ مرحله‌ی جدید، یعنی کلنگ‌زنی، یعنی شروع عملیات، یعنی بودجه‌ی واقعی و جدول زمان‌بندی مشخص. اگر این مصوبه، به سرنوشت بسیاری از طرح‌های مشابه دچار شود و سال‌ها بر زمین بماند، مردم منطقه باز هم باید در جاده‌های فرسوده و طولانی تردد کنند و وعده‌های مسئولان، فقط به «تصویب» و «مصوبه» ختم شود.

امیدواریم این بار، مدیریت استان و وزارت راه، با نگاه عملیاتی و نه تشریفاتی، اجرای این پروژه را در اولویت قرار دهند و نشان دهند که تصویب طرح، فقط یک اقدام اداری نیست، بلکه تعهدی جدی برای تحقق مطالبات مردمی است. در غیر این صورت، این مصوبه نیز به پرونده‌ی بلندبالای طرح‌های خاک‌خورده اضافه خواهد شد و مردم ایلخچی و شبستر، ناامیدتر از قبل، باز هم به جاده‌های ۹۰ کیلومتری خویش تن خواهند داد.